K*t met peren….

Vandaag kwam papa thuis met een onweergezicht. Het was laat reeds 20 uur… Hij had nochtans frietjes mee van de frituur. Normaal gezien voldoende voor een wolkje van blijdschap en euforie… Not This time. Bij navraag naar de reden van dit toch wel treurige aanzicht werden mama en ik overladen met termen als : labofouten, dreigingen, contractbreuken, 2 uur in de file, ‘t is altijd tzelfste en zo verder….Ik hoop dat diegene die dit moet rechttrekken goed zal geslapen hebben, want hij/zij zal het nodig hebben… Papa toch…