Over Mango’s en Sharonvruchten….

Mama en ik zijn vandaag om boodschappen geweest naar de Delhaize. Bij thuiskomst heeft papa ons helpen uitladen en in de frigo steken. Mama wist hierbij te zeggen ” ik heb weer Mangootjes mee want ons Manon eet dat graag”.

U dient te weten dat de west-europese burger vantegenwoordig de voorkeur geeft aan fruit dat 16 dagen in een schip heeft gelegen, met ziljoenen pesticiden werd bespoten en de zachte prijs van 1,5 euro het stuk bedraagt boven de appel en de peer die hier achter de hoek wordt gekweekt bij een fruitboer die niet meer kan leven van de prijs die hij er voor krijgt. Dit echter terzijde. 

Papa kijkt even rond in de zakken van de Delhaize en zegt “Waar zitten die Mango’s ik zie die nie !”. Waarna mama met een zachte zwier zegt allez en wat is dat dan ? En wijst heel adequaat een zakje met twee Sharonvruchten aan… De eerlijkheid gebiedt ons van te zeggen dat de schrijver van dienst ook heeft moeten zoeken om te weten dat dit “Sharonvruchten” waren. Dat het geen Mango’s waren was echter onmiddellijk duidelijk.

Moraal van het verhaal ?

A : Kind en gezin mag Sharonvrucht toevoegen aan zijn lijst van toegelaten fruit op 3 maand want ik heb het nu al verschillende keren overleefd. Men noemt dit proefondervinderlijk vastgesteld. 
B : Delhaize dient zijn bordjes toch wel iets duidelijker te hangen… 
Voor de mensen met honger naar meer kennis dit is een Mango en dit is een Sharonvrucht (ook wel Kaki) !  

Gevolg van dit alles is dat ik nu geen Kaki meer krijg wegens niet op de lijst van K&G… Papa en Mama vinden ze heel lekker…