Ik heb geen spijt, verdriet of berouw….

Alles wordt terug normaal. Iedereen is ondertussen terug aan het werk (of toch bijna iedereen). De e-mails komen terug op gang, vergaderingen, congressen enzoverder… Het nieuwejaar heeft zijn vervaldatum bereikt en daarom zeggen we nu ook tegen niemand nog nieuwjaar. ‘T is wel geweest ! ‘T nieuw is er af ! En als we nog ergens een kerstboom zien staan dan zeggen we “amai, ge zijt er vroeg mee het is nog maar Januari ?”. De mensen bekijken ons dan zo….. juist, zoals ze ons altijd bekijken : “Wat een raren is da….”. Wel zo een rare die beseft dat feesten slechts leuk zijn op het moment waarop ze dienen te worden gevierd…  Niks zo zielig als een kersstalletje met de eerste krokusjes die uitkomen. Vanaf nu denken we nog slechts aan één ding ! Le Printemps ! En nog beter de daaropvolgende zomer met bijhorende reis ! Jaja, we kunnen beginnen aftellen…. Nog iets waar naartoe we kunnen aftellen is de eerste dag naar de creche ! Al lijkt iedereen met angst in de ogen naar die datum te kijken. het zal lelijk doen… Ons Manontje achterlaten bij vreemden… Mag er niet aandenken. neen, ik wil er niet aandenken. Ik denk enkel aan de zomer ik…. Wie kan nu zo een lief bolleke achterlaten ?  Er aan denken alleen maakt me al even zielig als kerst vieren in Januari, zie ook deze gentlemen hieronder (schitterend nummer en bijhorende clip):