The day after tomorrow….

 

Nu wordt het pas helemaal ok. Nu moet ik morgen niet alleen terug naar de creche, maar als ik terugkom is die vader van mij weg. Weg gedurende 5 dagen aub. Weg naar dichtbij ? Neen, niet dichtbij, maar verweg… Zogezegd om te gaan werken… Om te gaan skieën ja ! Naar La Plagne gaan werken ten midden van het winterseizoen, dat geloof je nu toch zelf niet ! - Jawel Manon om te gaan werken. -En wat ge je daar dan gaan werken dan zo ? (Spreekt een beetje gelijk Samson)- – Wel Manontje ik ga naar een wetenschappelijke meeting (papa spreekt een beetje gelijk Gertje). – Wetenschappen mijn voeten ja  -Echtwaar het is de meeting van MASIR  -Laat me niet lachen…- Allez, een beetje om te skieën ook zo van 12 tot 4 maar al de rest werken ja’s Avonds ook ?  - Neen dan is het diner hee  - Voila, net wat ik bedoel, feesten en skieën ja… En daarvoor laat jij mij en mams hier in de kou ?- Ik denk eigenlijk dat het daar kouder is dan hier Manon  - Mama kom me helpen want ik ga hem iets doen !!!!!!  En zo stelt papa zich de gesprekken voor die we binnen enkele jaren in het echt gaan houden hij en ik… In de realiteit ga ik hem missen en hij gaat mij nog veeeeeel meer missen….

Bittere tranen

Ikke weet nie oe et komt, maar mama eeft eel veeeel verdriet. Mama eeft twee dagen eel veel geweend. Ocharme mama, je moet nie wenen. Ikke zal je troosten. En ikke zal vertelle van in de crèche. Ik eb gespeeld met de andere kindjes en groentjes ge-eet, maar ikke eb geen melkje meer gekrijgt oor. Er was wel leuke muziek van Nijntje. Ikke wist da mama mij vroeg ging kome alen, maar da ging wel nie om wakker te blijve. Ikke lag dus in mijn bedje mijn shooneidsslaapke te doen als mama mij kwam ale. Ikke was nog nie zo goe wakker, maar ik was wel eel blij als ik haar zag. Joepi, naar uisje. Mama was wel alles goed aan et bekijken. Ze was precies wel een beetje wantrouwig. De tantekes adde gene tijd om veel te vertellen over hoe ik et gesteld ad en wa da ikke ge-eet ad. Ik denk da mama da ni zo fijn vond, maarja, al die andere kindjes moesten eten krijge. Mama is dan maar vertrokken met mij. Thuis eeft ze mij eel goe bekeken. Mijn aartjes zaten vol met knopen, mijn bloesjes was vuil, mijn truitje was nat en er zat een ele dikke laag poepzalf tussen mijn beentjes. Olé !! Maar ik ad geen lichamelijke letsels. Da was ok ! Na de check-up was mama gerust gesteld en eb ik preut ge-eet. Ikke was wel nog eel moe, was een zware dag oor ! Mama eeft dan veel geknuffeld en ze wou spele met mij, maar ikke wou alleen maar slaapkes doen. Als papa thuiskwam lag ik nog te slape. Mama en papa zeiden dat ikke zo raar deed ! Da ikke nie in mijne haak was. Wa is ne haak ? Enfin, et was maar voor één dagje want, joehoe, morgen is mijn mama thuis en dan kan ik uisblijve !