Papa-dagen : Dag 1 Bis

Ziezo WE hebben ons middagdutje gedaan. Of ter verduidelijking, we zijn wakker geworden met de passende tonen van “Oya Lélé”. In onze straat is een centrum voor mentaal gehandicapte mensen. En ze hebben besloten om vandaag een reuzegrote barbeque te organiseren met bijpassende muziek.

Dat we niet uitgenodigd zijn tot daar, dat de muziek luid staat ok, maar dat een mens dient gewekt te worden met K3 dat is erover. Enfin soit….

Toen we beneden kwamen onmiddellijk Manon haar pamper ververst. En wat bleek die heeft op 4 uur tijd 3 keer gek*kt ! Die spaart dat altijd op tot als het papadag is. Ik ben daar niet vies van hoor, maar zo op uw nuchtere maag zijn er aangenamere dingen. Trouwens wij produceren hier dagelijks een berg pampers dat zeker niet onder de kyoto norm ligt. Onze CO2 voetafdruk ligt een stuk hoger vrees ik. Maar ik heb een idee aangezien ons CO2 dink toch om zeep is en we het milieu niet langer kunnen redden ga ik die hier op onze buren hun feest hunne barbeque gaan verbranden dat is dan alweer een paar vuilbakzakken gewonnen newaar. Gna gna gna.

Willen ze aub er voor zorgen dat ‘Jeanke’ van dat centrum van die volumeknop blijven want ROOD van Marco Prostato schalt hier door mijne living dat het geen naam heeft… Jeanke voor diegenen die hem niet kennen is één van de inwoners van het centrum die vrij rondloopt (ze hebben verschillende categorieën). Eén van de leuke eigenschappen van Jean is dat hij op een fiets rondcrost met zo van die speelkaarten op zijn wiel. 3hilarich” om een man van in de veertig op zo een uitgerust ros te zien rondtoeren van PRRRRRRRRRRR…

Papa-dagen : Dag 1

Papa dagen zegt u ? Wel kijk het zit zo. De creche is gesloten, de creche is gesloten gedurende 4 weken. Aangezien noch ik noch de mama 4 weken verlof op rij kunnen nemen dienen we ons te organiseren. En dat zijn dus intieme dagen. Dagen waarbij of vader of moeder alleen voor Manon zorgt. Deze week, allez deze 4 dagen, zijn het de intieme vader dochter dagen. En dat is toch wel een beetje spannend wegens het ontbreken van het moederschapsgen bij de vader en al…

De intieme vaderdagen hebben een heel klassiek verloop, want het is uiteraard niet de eerste intieme vaderdag sinds Manon is geboren… De dag begint met… de mama die de papa uit bed jaagt wegens, “ge hebt nu wel lang genoeg gemaft zeker”. Dan ontbijten ik en Manon gezamenlijk : Manon een boterhammetje met iets er naast, de papa een tas koffie met niks er naast. Hierna volgt toch wel één van de spannendste momenten : de badfase. Wegens kinderbadje te klein dient dit nu in “het grote bad” te gebeuren. Probleem is, één of ander inteligent iemand heeft dat bad op de grond gezet. Tweede probleem is : wegens een heel klein beetje overgewicht is de papa zijn rug tot mes verworden… U begrijpt het… Pijn en een HEEL kort badje… Maar ze is wel proper en al hee maat. ‘T is nie dat ik het niet goed doe zenne. Gewoon in bad zetten de sproeier erop. Inzepen en wrijven ook in de plooien en dan weer de sproeier erop, dat moe allemaal niet lang duren. Ze heeft geen traan gelaten en ze riekt fris. Doel bereikt. Nu even naar die Brufen zoeken om weer recht te geraken.

Na het badje is het speeltijd. Manon zit momenteel op haar speeltapijt (ge weet wel zo van die puzzelstukken he). Wij hebben voor een vrij speeltapijt gekozen en niet voor een “park” wegens teveel “zoo-achtig” en zo…Ge zijt Liberaal of ge zijt het niet newaar. Nadeel is wel nu dat ze begint te kruipen (Lees : een wilde combinatie van rollen, rechtzitten en achteruitschuiven) dat ze dus om de 10 minuten van onder de salontafel of de stoelen moet worden getrokken. Nu ja dat hoort bij bij die ontdekkingstocht. Zo heeft ze tijdens één van haar laatste tochten ontdekt dat ge een stoel kunt omvertrekken en dat ge die dan moet opvangen om hem niet tegen uw hoofdje te krijgen. Maar zelfs na het afweren komt ge er toch onder terecht… Another Cardiac Arrest moment…

Nu ga ik u laten want we zijn volop in de Pakkenitis-afleer-fase. Ze kijkt naar mij steekt armpjes omhoog en begint te brullen. Ik kijk ostentatief weg en doe alsof ik het niet zie of hoor. U zegt  ? Pijn aan het hart ? Welk hart ? Gnagnagna… Daddyday !!!!!!

PS : Ge kunt u niet voorstellen op welke korte termijn gasn dat kot hier bezaaid is met speelgoed die ze mooi over de living verdeelt.