Bloggen is…. gevaarlijk…
U hebt er ongetwijfeld van gehoord volgens mevr. Lulle Bakker (het zal je naam maar zijn) haar blog werd onze allerliefste minister van landsverdediging gesignaleerd in beschonken toestand en werd aldaar alusie gemaakt over al dan niet terecht dienstreizen naar New-York… De auteur van de blog werd hieropvolgend door haar werkgever ontslagen… Een verband tussen “het bezoek” en “het ontslag” blijkt er vooralsnog niet te bestaan. Wel werd er toegegeven dat er contact was tussen het ministerie en de werkgever na publicatie van de bewuste blog…
Volgens onze beste Pieter is ‘bloggen’ gevaarlijk. Men kan zo maar vanalles zeggen over iedereen. Inderdaad mijnheer De Crem and SO WHAT ? Als u zich benadeelt voelt staat het u vrij om juridische stappen te ondernemen. Er is geen enkel verschil met wat mijnheer Vandermeersch in zijn gazet denkt te moeten schrijven, wat Nonkel Snoop aan de toog van de “vliegende kanarie” denkt te moeten verkondigen en met wat een blogger denkt te moeten rapporteren… Indien u onrecht werd aangedaan, en u denkt hiervoor afdoend bewijs te hebben, span dan een rechtzaak aan. Maar maak van bloggen geen monster dat het niet is…Of bent u bang dat een rechtzaak u in het ongelijk zou stellen in deze?
Het enige dat bloggers dienen te beseffen is dat wat ze neerpennen hun eigen verantwoordelijkheid is, en ze in dit laatste geval niet worden beschermd door één of andere verzekering die hun bij professionele activiteiten wel zou kunnen beschermen. De schadeclaims dienen dus ten persoonlijke titel te worden vergoed….
Maar alstublieft Crembo…. Drinkt nog énen en laat ons gerust hee vent.
Het (zoveelste) misverstand…
Zij : We gaan in Februari Naar Zuid-Afrika bij Ans en Tom
Ik : Da zal nie gaan want in Februari komen Ans en Tom uit Zuid-Afrika bij ons…
Zoek de fout…. Wie gaat er voor niks vliegtuigtickets kopen ?
Maw. Ans graag een bevestiging…
EVolutie in dood ….
Als je jong bent, dan denk je niet aan sterven
Als je liefhebt, dan wil je samen sterven
Als je ongelukkig of zwaar ziek bent, dan zien sommigen in sterven een oplossing
Als je kinderen hebt, dan is doodgaan niet langer een optie ….
Ja ik heb zo soms van die momenten dat ik over het leven nadenk, gebeurt gelukkig niet te vaak…
Spieter, spetter, pater…
IMG_8461, originally uploaded by frederic.clement.

Wel kijk, als sommige mensen zich afvragen wat wij zo leuk vinden aan vakantie, dan moet deze foto toch wel een beetje duidelijk maken waarom…
Wij vragen ons trouwens af waarom mensen zich dat afvragen…
Zo blijf je bezig natuurlijk…
Babbelboxke
Het is onwaarschijnlijk ho Manon de laatste twee weken vooruitgang boekt in het gebruik van taal. Ze begint niet alleen te babbellen, ze begint gewoon bewust te antwoorden. Zo krijg je steevast een heel duidellijke JA of NEEN op elke vraag die je stelt… De gekstet dingen wijst ze aan en benoemt ze gewoon spontaan. Nu let op, wij verstaan het, maar ik betwijfel of iemand anders het zou verstaan. De gebruikte woorden zijn ondertussen (en ik vergeet er zeker) : kindje, flesje, hond, katje, boek, kijken, Lala, Po (teletubbies figuurtjes), badje, bedje, neus, tandjes, oortje, haar, mama, papa, ja, neen, aap, konijn, leeuw, eten, patatjes, … enz
En wat me het meest verwondert is dat ik ze deze week kon betrappen op een combinatie : mama doen….
Dit alles zal wel kaderen in het krijgen van 7 nieuwe tandjes (in eens ocharme)….
Grote Kanaries…
Hebben we niet gezien in Gran Canaria. En neen ik weet niet wat de oorsprong is van dit eiland’s naam. En eerlijk gezegd…. on s’en fous… Ja ik ben veranderd I know. Vroeger vertrok ik niet op reis vooraleer 6 encyclopedieën te hebben gelezen etc… Veranderd dat ben ik.
Maar om het kort te houden ‘t was plezant. Ik mot eigenlijk zeggen dat dit de eerste vakantie was waarbij ik eigenlijk helemaal niet meer aan het werk dacht… In die mate dat ik zelfs niet meer wist waar ik mijn laptop had verborgen toen we thuikwamen (authentiek !). Nu ‘t kan een precaire vorm van Alzheimer zijn ook..
Ons Manon had het schitterend. En ze maakt echt zo snel vooruitgang nu. Een voorbeeld : Op een avond lopen we terug naar de kamer. Manon in de buggy. Een koppel gepensioneerden (Gran canaria remember….) kruist ons in de gang en Manon zegt “Hi !”. Het koppel antwoordt heel vriendellijk good-evening. Ik en de mama kijken elkaar ongelovig aan en besluiten dat dit toeval was. Edoch…. hetzelfde gebeurde sindsdien elke avond bij elke mens die we in die bewuste gang kruisten… Om den duur deden we het erom om mensen te kruisen, want geef toe dit was nu toch wel schitterend. Geen idee trouwens waar ze het haalde, ik ben associaal en zeg nooit hallo, verre van Hi….
The Block Hoegaarden
Het einde is in zicht, de lofts zijn (bekanst) af, de deelnemers zijn naar huis en de laatste scheldwoorden zijn gevallen. Awel, kijk, luisters nu ne keer naar mij ge gaat er deze keer geen spijt van hebben. Stemt ne keer op Cedrik en Lientje…. en wel om volgende redenen.
1. Ze hebben echt heel veel inzet getoond
2. ‘T is één van de twee mooie lofts
3. Die met hare grote nues is een militair, die mag al vanaf haar 50ste op UW en MIJN kosten op pensioen om een gans leven niks te doen.
4. Gewoon omdat ik het u zeg se !
Wiiiiiiiiiiiiiiiiiii
Vraag me niet waarom, maar de Wii mania heeft toegeslagen. Op het werk, in de schoonfamilie, overal gewoon… En ik, uitgerekend ik die anders altijd alles als eerste moet hebben gaande van ipods over iphones en alles wat op elentriek marcheert… wel ‘t zegt me eerlijk gezegd nu eens helemaal niks.
Raar he ? Word ik nu volwassen ? Inderdaad…. uitgesloten….
Ik heb hier wat spelconsoles betreft : een PSP, een Gameboy (ok, ja ik weet het…), een X-box, een Pleesteesjon 3, 2 laptops, een iMac en nog vanalles. Wa moetekik nu gaan doen met een scheefstaand witbakske waartegen da ge kunt boxen ?
Allez, ik snap het nu echt niet. Man, kinders krijgen, ‘t kan ne mens veranderen zeg ik u…. Allee sommigen toch…
Jaja…. We zijn thuis, nu pas….
‘T was goed, heel goed, te goed om naar huis te komen eigenlijk…. Maar nu eerst dodo, dan werk werk, en dan schrijf schrijf…










