Manon Clement’s Blog

Avonturen van een pril bestaan.

Afzetten !

Afzetten is dat geen dialect voor oplichten/bedriegen ? En is het niet beter de titel te veranderen in “binnensteken” ? Maar is dat dan weer niet hetzelfde als… never mind…  Mijn papa deponeerde me deze ochtend in de creche. De ochtend was al niet supervlot verlopen. Opgestaan (allez eerder wakker geschud) om 6h40, jawel beste lezers vroeger dan de gemiddelde mus en merel in de bomen in onze tuin. Mama gaf me eerst mijn flesje, wat ik gewillig weigerde en stopte me dan in badje wat ik gaarne onderging. Na het afdrogen en kleden probeerde mama me nog eens datzelfde flesje aan te bieden, maar neen, geen honger vandaag… En dan de maxi-cosy binnen, in papa zijn auto en weg waren we… Naar de crèche… Daar aangekomen nam papa me mee naar binnen en toen keek papa rond alsof ze hem in zen blootje hadden afgezet op de korenmarkt. Inderdaad, hulpeloos…. Na enkel seconden (het leken uren) nam de tante van de creche papa bij de hand en leegde ze zijn tasje. Ze haalde er de pampertjes uit, en de doekjes, en de poepzalf, en al de rest liet ze zitten… Papa keek alweer hulpeloos…. “Mevrouw ze heeft niet echt genoeg gegeten deze ochtend, indien nodig zit hier nog een flesje….”. Mevrouw antwoorde “eventueel geven we haar groentjes dan iets vroeger….” Einde verhaal. Niet eten ’s ochtends betekent honger lijden in de creche… Papa zweeg wijselijk… (Wat heel verwonderlijk was eerlijk gezegd….). Toen zette mevrouw een relax-zteltje klaar en wees papa aan dat hij mijn jas diende uit te doen en mij daarin de plaatsen. Thuis hebben we echter de gewoonte om de jas aan en uit te doen op het verzorgingskussen. Nu diende dit dus te gebeuren in hangende toestand, iets waarvoor die vader van mij duidelijk een hand te weinig had. Enfin, al klungelend slaagde hij er toch in en plaatste mij er dan in. De maxi-cosy verdween naar ergens onbekend en de jas ging mee. En de mevrouw keek papa streng aan sprak : “Vwala, all set”. De blik sprak boekdelen : “OUT !”. Papa gaf me nog een kusje en vertrok. Toen hij de deur achter zich dichttrok en nog even door het raam naar mij keek hoorden we allen plots een heel luide “Krak”. Mevrouw controleerde onmiddellijk de deuren, plafond stevigheid en het aanrecht van de keuken maar niks te vinden. Later, pas veel later hoorden we dat het dat hartje van die vader van mij was….. Hoe het afliep lezen jullie hier maar dan door mijn mama geschreven. Hoe mijn papa zich de rest van de dag gedroeg lezen jullie hier

Advertenties

januari 28, 2008 - Posted by | Dagelijkse sleur..., Uncategorized | ,

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: