Manon Clement’s Blog

Avonturen van een pril bestaan.

Die zalige zondagen van vroeger….

Vroeger toen wij nog jong en onbevlekt waren keken wij altijd halsrijkend uit naar de zondag. Die was beter dan de zaterdag, want op zaterdag was het kaartnamiddag bij mijn groetmoeder en dan kwamen alle lastige tantes en nonkels langs. Het enige positieve was de ronde voor het ophalen van mijne “zondag” die ik dus op zaterdag kreeg. De zondag was echter plezant. Steevast werd er ’s middags uitgebreid gekookt voor de ganse familie. Dit feestmaal bestond telkenmale uit een enorm stuk vlees (rosbief of gebraad) met een groentekrans (niet in het minste de mengeling van asperges met flagolets iets wat ik sindsdien nooit meer heb mogen smaken) en lekkere peterselie aardappelen. Dit feestmaal werd bereid door mijn grootmoeder bijgestaan door haar dochters terwijl de grootvader en de schoonzoons en klein en achterkleinkinderen de living onveilig maakten met grappen. Het aperitief was een heilig moment voor die mensen. Niet zelden bestond deze uit champetter. Indien deze laatste ontbrak was het een goede whisky of iets anders naar keuze. Ook de drankenkast was goed gevuld. Ik meen mij te herinneren dat het drankgebruik onderhevig was aan trends… Eerst was het whisky dan was het Gin en zo verder… Ikzelf zie me in dit tafereel als 12 jarige en net niet meer de jongste… Na het feestmaal volgde de klassieke taart, “den gateau” zoals hij toen werd genoemd… Soms werd de taart gevolgd door het in groep kijken naar een klassieker op TV met “de funes” of “bourvil” of “fernandel” die toendertijd nog niet had moeten wijken voor de belspelletjes. Hierbij werd er steevast vooraf gelachen met de grappen die iedereen al honderden keren had gezien. Ik hoor het voor mij als was het gisteren “Kijk en neu goat hij van zijn peerd vall’n”… Hilariteit alom… Indien er niet naar de film werd gekeken dan werd er gewandeld, want zondag was wandeldag… Latem was steevast het parcours… En niet zelden werd er een pitstop ingelast om een “scotch” te drinken… Alsof dit alles nog niet voldoende was werd er dan ’s avonds gezamenlijk een “‘snack” gegeten thuis of op verplaatsing. Het was reeds laat toen eenieder huiswaarts keerde… Het was alweer goed geweest die zondag. Ik zie ze zo nog allen stuk voor stuk voor mij : Mijn mama, Marainne en Tonton, Bompa en Bomma, tante Claude en partner van dat moment (was nogal een variabel gegeven, ik herinner me Paul, Maurice, Pol, Marcel en nog anderen…), Alain en Claudine, Isabelle en Julie, Madamme Hantson, Nonkel Miele en Tante Nana, ’t nechtje…  Ik kan ze me allen zonder enig probleem voor de geest halen… En ik zie mezelf midden deze groep zitten de aandacht proberen te trekken of de zalige gesprekken aan te luisteren… En weet je waarover die gesprekken gingen… Over hoe leuk de zondagen waren vroeger in “de villa”… Kan het zijn dat hun zondagen voor mijn geboorte nog leuker waren ?… Onmogelijk als u het mij vraagt…. En kan het zijn dat er ooit zondagen waren die anders verliepen of dat de groep niet volledig was? Ik kan het me echt niet voorstellen…Bloemen noch kransen mensen…. Times change…Hoe kan ik Manon dezelfde leuke herinneringen bezorgen, dat is nu mijn zorg…  

Advertenties

maart 2, 2008 - Posted by | Hoe is het mogelijk, Vroeger beter | , ,

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: