Manon Clement’s Blog

Avonturen van een pril bestaan.

Dinner @ & with the ennemy….

Het was lang geleden, veel te lang geleden. Wegens zwangerschappen, bevallingen en griepaanvallen werd het meermaals uitgesteld. Maar niet ditmaal, dinner @ Jan & Kyo’s. Niet dat we vroeger elkaar om de haverklap zagen maar nu was het idd lang geleden. Klassiek ziet vader hier tegen op. Bij mensen gaan, Sociaal zijn, doen alsof ge tevreden zijt, het eten van een ander lekker vinden, het is nu eenmaal ‘not his style’. Maar hij trouwde met iemand die dat wel allemaal leuk vind dus werd contractueel vastgesteld dat er nu en dan dient aan de wensen van de partner te worden tegemoet gekomen… Gepakt en gezakt (ja idd babysurvival items 1 to 25) zetten we aan naar J&K. Vlotte baan geen probleem, Mariette van de GPS vindt het blindelings… aangekomen uitgeladen, begroetingen, koetjes en kalfjes, de verplichte vragen “En op ’t werk, cava ?”… Tot J. zegt : “Zeg ik heb gehoord dat gij commentaar hebt op de Antwerpenaren in uwen blog”. U moet weten dat J&K rasechte Antwerpenaren zijn en uw liefste ondertekende (moi) rasechte Gentenaar. En om één of andere twisted logic hebben beide stammen geleerd elkaar te bekampen met superlatieven. Tot hiertoe werd dit onderwerp eigenlijk steevast vermeden of vergeten. Ik kan me niet herinneren dat we het er vroeger al over hadden… Maar zoals het goede vrienden beaamt werd dit gesprek verder gezet met ja natuurlijk zijn Antwerpenaren/Gentenaren goei mannen, en nee ge zijt gulder geen ‘dikke nekken’ of ‘ja wij zijn evenveel dikke nek’ etc… (Volgende uitlating vond ik trouwens hilarisch en jaloers dat ik er zelf niet vroeger opkwam : “Gent, Brussel en Hasselt zijn respectievelijk Parking West, Zuid en Oost…” schitterend !) U kent het, zoals het onder vrienden moet zijn… Gezapig en charmant. K. ontpopte zich trouwens tot een culinair fenomeen tijdens deze ontmoeting, iets wat voor ons tot hiertoe verborgen was gebleven. Maar echt ‘chapeau’… dit was niveau ! Nadien nog een spelletje “Buzz” op de playstation en toen bleek het al 2h30 en dus huiswaarts gevaren langs verlaten wegen en den donker en in den mist. Maar behouden thuiskomst was ons deel… 

Nabeschouwing : Het waren en blijven prachtmensen. Om één of andere reden voelen wij ons er altijd heel goed bij. En zo zijn er echt niet veel. Zonder veel boe of ba zijn we het meestal eens over iets en als dit niet het geval is dan gaat het er gezapig of ten minste grappig aan toe. Ik weet niet wat de reden hiervoor is maar zo is het wel, en het was zo van den eerste keer dat we elkaar ontmoetten. Ik denk dat beide mannen en vrouwen wat karakter vrij identiek zijn, daar waar in beide koppels de partners mekaars tegenpolen zijn. Opposits attract and 2 opposist attract even more… Mochten het nu nog Gentenaren zijn… ’t ware subliem geweest…. 😉 

Advertenties

april 20, 2008 - Posted by | Uncategorized

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: