Manon Clement’s Blog

Avonturen van een pril bestaan.

Heel lang geleden…

Toen je nog enkel tomaten kon kopen in de zomer. Wel toen kon je ook niet zomaar de zoo bezoeken. Neen dat was enkel op invitatie mijnheer ! En toen waren dat nog de beestjes die koning Leopold den tweeden meebracht uit zijn buitenverblijf. Enkele jaren later was er een weldoener wellicht uit dezelfde kringen die aan de zoo “een negerken” cadeau had gedaan. Die mens liep daar dan rond in de zoo en de wittekes kwamen daar naar kijken zoals ze naar de beestjes kwamen kijken. Enige tijd later kon dat natuurlijk niet meer en hebben ze dien mens een jobke gegeven in de zoo en nog wat later is die mens zelfs getrouwd met een blanke. 

Vandaag zou er geen mens meer op afkomen op zo een negerken, er lopen er meer buiten de zoo dan erin…. Allez ik bedoel da goed zenne. Ik wil gewoon zeggen dat het overal ne zoo is vantegenwoordig… Grapje hee. Ben ik nu ne rascist ? Want vantegenwoordig moogt ge niet meer grapjes vertellen over mensen die een van een ander ras of andere religie zijn newaar… Heel gevaarlijk, want voor ge het weet moogt ge het gaan uitleggen in het centrum voor gelijke kansen. Maar is het bestaan van zo een centrum net niet de bevestiging dat er verschillen bestaan ? En is dat dan op zijn beurt ook nier rascistisch ? Ik weet het niet mijnheer. 

Zo lang er geen “negerken” in mijnen hof loopt is er geen probleem natuurlijk. Stel je even het volgende voor. Binnen 18 jaar komt Manon thuis met als vriend een negroide (enige juiste en correcte beschrijving van onze zwarte medemens). Hij noemt Joseph papa. Vraag me niet waarom maar negers hebben de neiging hun kinderen de namen te geven van de broodheren waarvoor ze vroeger dienden te werken. De Josephs, Gustaves en Henri’s zijn niet te tellen in de Congo. Hoe ga ik reageren dan ? Awel dat ik het niet weet se. Als breeddenkende burger zal ik dat moeten accepteren natuurlijk. Mijn dochter haar sexleven kan er maar op vooruitgaan, het is immers geweten dat negers nogal gr… Neen, we wijken af. Enfin soit. Maar als ze denken dat ik maniok ga beginnen kweken in mijnen hof dan zijn ze verkeerd mijnheer.

EN als ze dan samen een bleekbruin kindje hebben is dat dan een arabier ? Moeilijk mijnheer, heel moeilijke kwestie. En ze zijn dan verwonderd dat een mens niet kan slapen van de stress. Alsof dat het nog niet lopen mijn enige bron van onrust is….

(Gelieve de ironie en humor in het verhaal te zien vooraleer ge ons veroordeelt graag).

Advertenties

juni 29, 2008 - Posted by | Uncategorized

1 reactie »

  1. Hoe leuk om te lezen!We moeten voorzichtig zijn tegenwoordig, want niks zo gemakkelijk als iemand racisme te verwijten. Ik kan de humor en ironie hier in ieder geval heel erg appreciëren!

    Reactie door moeferkoe | juni 29, 2008 | Beantwoorden


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: