Manon Clement’s Blog

Avonturen van een pril bestaan.

’t Zal verkeren…

Van sommige zaken in het leven kan je zeker zijn. Regels zijn regels en een meter blijft een meter. Behalve dan bij verlaagde luchtdruk en verhoogde temperatuur maar dat is dan weer een ander onderwerp.

Culinair gezien denk ik een fijnproever te zijn. Het kan me bekoren de lekkernijen van het leven. Met als hoogtepunt een Giant van bij de Quick… U kent hem wel want zijn smaak liet u immers nooit meer los. Groot was ook mijn teleurstelling de dag dat werd besloten om de vestiging in de Veldstraat te sluiten wegens te hoge huurprijzen. Kort na elkaar werden diverse Quicks in het Gentse, wat zeg ik, Oost-Vlaanderen gesloten. Enkel nog die hatelijke plek aan de ‘Carrefours’ bleven overeind. Mijn Giant’s daalde dan ook zienderogen. Van frequent, naar weinig tot zelden…

Enkele weken geleden ter gelegenheid van het lichtfestival in Gent dwaalden we (ik, zij en kind 1) rond op de Gentse Korenmarkt toen ik ineen een heel klein Quick logo’tje zag hangen boven de magische woorden “Giant bar”. Een kind aan de ingang van plopsaland, zo opgewonden werd ik ervan. Akkoord ik zou hier andere analogen van “opgewonden zijn” kunnen gebruiken maar dit is en blijft een blog voor alle leeftijden. We traden binnen, dat spreekt vanzelf.

Ik ben slecht in keuzes maken. Ook al eet ik altijd een Giant steeds bekruipt me dat onbehaaglijke gevoel van “ik moet hier beslissen wat we gaan eten vooraleer die jongeheer of juffrouw mij aanspreekt”. Een chicken royale ? Een long double cheese chicken ? Neen, geef me toch maar een Giant ! Weet je wat, maak er ineens 2 van.

Nu geen probleem, enkel Giants te verkijgen. Het Walhalla ! Giant Classic, Super Giant, Mega Giant, Giant special, junior Giant…. Euh, waar goed en veel hand in hand gaan kiezen we dus voor de mega-Giant. Weet je wat ? Maak er maar 2 van. En heel bijzonder aan dit etablisement is dat men in de file dient aan te schuiven alwaar men zijn eigen Giant met de grootste expertise ziet bereid worden. Broodje uit de toaster, schel kaas op de bovenkant, hoopje afval-sla op de onderkant, 3 sneden vlees ertussen met opnieuw een schel kaas en een kwak Giant saus uit de het schietmachien. Doosje dicht en u bent aan het einde van de rij.

Wel eerlijk is eerlijk ! Nog nooit at ik zo een “verse” (u begrijpt me wel) Giant en hij was heerlijk.

Enkel zonde dat een schitterende Pizzeria als “La Malatesta” hiervoor plaats moest ruimen.

 

Advertenties

februari 16, 2012 - Posted by | Uncategorized | , , , , ,

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: